Terugkeer naar liefde
Wanneer je het nieuws enigszins volgt, bekruipt je wellicht een gevoel van onmacht, ongeloof en vertwijfeling. Hoe is het mogelijk dat we leven in een wereld, waar leiders kennelijk kunnen bepalen wie er wel en wie er niet toe doet. Dat mensen zoals jij en ik, hun leven niet zeker zijn en worden gedwongen om te vluchten naar oorden waar ze nog steeds niet veilig zijn.
Wat maakt een mens tot een ‘goed’ mens?
Die vraag bespraken we in een kleine groep. Daarover hieronder meer. Eerst deel ik graag een bekend citaat, waar ik hierdoor aan moest denken.
Terugkeer naar liefde
Onze diepste angst is niet dat we onbekwaam zijn.
Onze diepste angst is dat we bovenmatig machtig zijn.
Ons licht, en niet onze duister beangstigt ons het meest.
We vragen ons af, wie ben ik dat ik briljant, prachtig,
begaafd, fantastisch zou zijn?
Waarom zou je eigenlijk niet?
Je bent een kind van God,
Jezelf klein maken dient de wereld niet.
Er is niets verhevens aan jezelf kleiner voor te doen
Opdat anderen om je heen zich niet onzeker zullen voelen.
We zijn bedoeld te stralen zoals kinderen dat doen.
We zijn geboren om Gods luister in ons te laten zien
Die is er niet alleen in sommigen van ons
Maar in iedereen.
En door ons eigen licht te laten schijnen,
Geven we anderen onbewust toestemming dat ook te doen.
Bevrijd van onze angst,
Bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen!
Citaat uit het boek ‘Return to love’ van Marianne Williamson 1992
Mens zijn
Over hoe we mens willen, kunnen en durven zijn, worstelen veel mensen wat af!
Natúúrlijk wil je een goed mens zijn! Juist om die reden ben je je vaak gaan aanpassen. Je wil graag het goede doen zodat je lief gevonden wordt, erbij hoort en gewaardeerd. Deze aanpassingen (ook als je hier niet bewust van bent) zijn in feite gebaseerd op angst, zoals Williamson zo mooi beschrijft. Vooral niet boven het maaiveld uitsteken!
Het bijzondere is, wanneer we iemand heel erg waarderen, dan juist een kwaliteit als authenticiteit vaak genoemd en geroemd wordt.
In principe is iedereen een goed mens. Dat bespraken we in ons groepje. Al is het woord ‘goed’ op zichzelf een dualistisch begrip.
Echter, niet iedereen gedráágt zich als een goed mens. Je niet goed gedragen, zit óók in ieder van ons! En daar, in onszelf, ligt in eerste instantie onze invloedsfeer.
Wat kun je doen of laten om je in de richting van ‘het goede’ te bewegen?
Een paar overwegingen die bij ons op kwamen:
* Oordeel niet (of op z’n minst niet te snel).
* Maak de dingen die je dwars zitten of raken niet te groot. Kun je ook relativeren?
* De kunst is zo te leven, dat het je overkomt (uitspraak van Martin Bril). Je kunt niet overal grip op hebben in je leven.
* Communiceer verbindend, met als uitgangspunt dat je elkaar wilt vinden in plaats van kwijt raken in het contact.
Wil je meer lezen? Lees dan eens dit: Midden in het lawaai de stilte vinden