Doe jij altijd je best?

De scholen in het Noorden zijn weer begonnen. ‘Doe je best!’ zeggen de papa’s en mama’s en anders toch wel de juf of de meester.
‘Doe je best’ als een welgemeend advies, zodat de kinderen goede resultaten zullen behalen en ze later goed terecht zullen komen.

Toen ik zelf 9 jaar geleden met een opleiding startte (boeddhistische psychologie), zei mijn leraar aan het begin: Jullie hebben allemaal bij voorbaat een 10! Het was uiteraard een zelfgekozen extra studie, maar ik kan me herinneren hoe gek het klonk en ook dat het me ontspande.

Je best doen

Je best doen is, wat mij betreft, een toestand waarin je jezelf aanspoort iets te bewerkstelligen waar je op dát moment nog niet bent.
Zoals ik bijvoorbeeld dagelijks extra trappen loop wanneer ik voornemens ben in de bergen te gaan wandelen. Zo doe ik mijn best mijn beenspieren in de juiste conditie te brengen en voor te bereiden op wat ze te wachten staat. Niks mis mee.

Wanneer je je best doet, kun je je afvragen, voor wie of wat en waarom doe ik zo mijn best?
Doe jij je best je op een bepaalde manier te gedragen omdat je graag aardig/ lief gevonden wil worden? Doe jij je best omdat je vindt dat je persé iets moet kunnen of omdat het van je verwacht wordt?
Van jongs af aan werkt het voor de meesten van ons zo, dat je waardering krijgt op ‘goed’ gedrag. En zo sluipt ongemerkt ‘je best doen’ je leven binnen, want we willen allemaal graag waardering en liefde ontvangen. En bewust of onbewust denk je dat binnen te kunnen halen wanneer je daar je best voor doet.

Bij voorbaat een 10 krijgen, is waardering krijgen zonder dat je er iets voor hoeft te doen! Met andere woorden: je bent goed zoals je bent.

Wanneer je je realiseert dat je al een 10 bént, wordt je best doen echt anders. Er zit dan geen druk meer op en dat vertaalt zich in je lichaam in ontspanning van de spieren en in je denken. In plaats van óp je stoel te zitten, blijk je ín de stoel te kunnen zitten. Zo voelt het ongeveer. Probeer maar!

Stel, je bent ziek of hebt fysieke ongemakken. Wat je dan het liefste wil, is daar vanaf komen of op z’n minst er zo min mogelijk last van hebben. Om die reden besluit je om bijvoorbeeld Qigong (of welke oefeningen dan ook) te gaan beoefenen. Je zou kunnen zeggen, je wijst door het doen van de oefeningen de richting aan waarheen je wil gaan. Jouw intentie is het verbeteren van je gezondheid.
Wanneer je de intentie helder hebt, kun je die loslaten en je aandacht richten op de oefeningen.

De oefeningen kun je doen vanuit de gedachte dát je al een 10 bent, dat je al helemaal gezond bent! 
Je kunt dan al je aandacht richten op de oefeningen zelf. Je observeert jezelf, bent getuige van wat er gebeurt, je bent nieuwsgierig in het moment zelf en echt aanwezig bij wat er is. Soms kan het moeizaam gaan, soms zit je in een flow. Er is geen goed of fout daarin. Het is een heel interessante ontdekkingsreis, die altijd weer anders verloopt dan gedacht. Je doet je best zonder je best te doen. Het klinkt paradoxaal en toch werkt het zo. Het gaat om vertrouwen te hebben in je oefeningen, ongeacht de uitkomst.

Het gaat er dus niet om dat je vasthoudt aan een uitkomst (wat je hierbij ook voor ogen hebt, dat kan van alles zijn). 
Het gaat er om, jouw pad te blijven lopen. Het leven gaat niet altijd in een lineaire lijn. Wees flexibel in het volgen van de richting waarop je leven verloopt. Je doet je best, bent er getuige van en hebt vertrouwen in het Leven. Het heeft het beste met je voor.

Meer lezen? Kijk dan eens bij dit blog: Draaglast en Lichtheid.